Wat leeft er in onze kinderen?

      Geen reacties op Wat leeft er in onze kinderen?

Tijden instellen voor gebruik van computer en kindersloten helpen niet tegen alle inhoud, die via internet binnenkomt. Filmpjes zoals de video onder aan deze pagina, zijn ook belangrijk voor vorming van onze kinderen.
Grote delen van de dag zijn kinderen verbonden met de wereld, actualiteit en wat de media daarvan laten zien. Het is maar beter, dat we hierop met de juiste informatie, media en middelen op inspringen.

 

Binnen de hoofden van onze kinderen

Terwijl wij als ouders vaak de details niet meekrijgen, gaan ze naar school en speelt er zich een ontwikkelingsproces af. Wij en de meeste docenten hebben daar geen weet van. Actualiteit dringt echter steeds meer de hoofden van onze jongeren binnen.
Scholen omarmen steeds vaker ICT en media binnen het curriculum. In de meeste gevallen als hulpmiddel bij oude manieren van werken. Daarnaast zijn er ook lessen, die kinderen helpen kritisch te kijken naar mogelijkheden en risico’s van mediagebruik en ICT.
Dat lijkt modern, maar er mist iets.

Aansluiten bij actualiteit

De wereld verandert inmiddels zo snel, dat oude beroepen verdwijnen, opleidingen in dat kader hun betekenis verliezen. Grenzen vervagen, tegenstellingen worden uitgelicht en onze positie als mens staat voortdurend onder druk. Andere aandacht, inhoud en aanpak binnen onderwijs kan hierbij niet achterblijven.
Het vraagt om nieuwe vaardigheden en houding. Behoud van zeggenschap, verbinding en persoonlijke zingeving heeft aandacht nodig van docenten en opvoeders.
De tijd dringt.

Moeite met conceptualiseren

Veel kinderen hebben moeite met conceptualiseren. Het huidige onderwijs is voor hen te ver van hun bed. Het motief en de verbinding ontbreekt.
Gediagnosticeerde concentratieproblemen (ADHD, ADD), demotivatie (verzet en ontwijken), burn-out en lusteloosheid zijn vaak het gevolg. Dit is een proces van exlcusie. De relatie tussen onderwijzer en leerling staat onder druk.
Opnieuw een pleidooi om de belevingswereld naar binnen te brengen.

Leren aan de werkelijkheid

Haal ontwikkelingen en de daaraan gekoppelde beleving binnen en deel die met elkaar. Dat maakt onderwijs inclusief. Iedere leerling beleeft de wereld anders en kan daar iets over vertellen vanuit eigen achtergrond, op eigen niveau en vanuit persoonlijke betrokkenheid, interesse en behoefte.
De ontkenning van andere gezichtspunten of uitsluiting is op de lange duur geen humaan perspectief. Het biedt maar weinig hoop op een betere toekomst.

Leren aan elkaar

Door met elkaar te reflecteren, ontstaat leren aan elkaar.
Het vreemde aan de ander verdwijnt en krijgt een gewaardeerde plek. Anders zijn is normaal. Pesten en afzetten tegen is niet meer nodig. Samenwerken krijgt kansen.
Diversiteit en daaraan verbonden krachten en kwaliteiten krijgen een platform om te bundelen. Gezonde flexibiliteit, veerkracht, verbondenheid met elkaar, de wereld en onze aarde neemt toe. Dat heeft ons voortbestaan nodig in het huidige tijdsgewricht.
Kinderen zijn onze toekomst. Wat zouden we onze kinderen anders mee willen geven?

Wederzijdse kwetsbaarheid

Het zal duidelijk zijn. Ik pleit voor ander onderwijs.
Onderwijs is een ontdekkingstocht voor leraar en leerling. Beiden kunnen van elkaar leren en beiden hebben elkaar nodig. Het is een “ongoing  process”, dat nooit af is en waarvoor wederzijdse openheid nodig is.
Het contact en vertrouwen is de basis voor juiste ontwikkeling. Met name de docent is verantwoordelijk voor het bewerkstelligen van een veilige en groeizame leeromgeving.
Kunnen we met trots beweren, dat we dit voor elkaar hebben? Of wijzen we naar tekortkomingen van onze leerlingen?
Niemand heeft gezegd, dat het makkelijk is. De vraag is of je het aandurft, om je comfort-zone te verlaten en werkelijk naar je leerlingen te kijken en wat hen beweegt.

De leerling als expert en de docent als facilitator

De leerling heeft toegang tot zijn eigen motieven, beleving, wensen, dromen, angsten, frustraties, achtergrond, geschiedenis, etc. Kortom alles wat zijn/haar proces richting en persoonlijke betekenis geeft.
Kinderen leren van jongs af aan door te spelen. Het spelelement, de nieuwsgierigheid, het experimenteren en zelf toetsen aan de werkelijkheid is essentieel voor zingeving.
De docent is degene, die dit mooie proces kan faciliteren, veiligheid kan inbouwen, juiste vragen kan stellen, toegang heeft tot eventuele bronnen, kennis en netwerk.
Als docent zijn en kinderen je passie hebben, ben je op een mooie plek om je hierin steeds verder te ontwikkelen.

Onderwijs als gezamenlijke onderneming

Hiermee wordt onderwijs een gezamenlijk proces en avontuur met onderlinge afstemming en overeenstemming in verantwoordelijkheden voor beiden. Beiden hebben zeggenschap over het proces en verbinding vanuit het eigen belang en perspectief. Beiden mogen fouten maken binnen een omgeving, die ervoor is ingericht om daarvan te leren.
Gepersonaliseerd leren is het gevolg. Empowerment voor iedere leerling en docent!

Vragen, die naar boven kunnen komen?

Sluit dit geconceptualiseerd leren uit?

Nee.
Leerlingen met behoefte aan meer abstracte toepassingen en kennis worden niet buitengesloten.
Zij hebben over het algemeen de vaardigheden om zelfstandig problemen op te lossen. Het vraagt vanuit de docent  aandacht voor de juiste prikkels, opdrachten en begeleiding van individuele onderzoeksvragen.

Sluit dit ontwikkeling van basisvaardigheden als rekenen en taal uit?

Nee.
Kinderen zijn in de basis nieuwsgierig naar dit soort vaardigheden.
Er zijn genoeg vormen om ontwikkeling te stimuleren, naast wat er in de normale interactie al gebeurt op  dit gebied.
Niet de methode staat centraal, maar de vraag van het kind.

 

Delen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.